Bellātor in mediam turbam iit et bracchia lāta tetendit. rīdēbat, et rīsus eius magnus erat, et vōx eius maior. "pāx!" clāmāvit. "pāx! satis est! Rōmānus sum!"

prīmum paucī eum spectāvērunt. vir prope eum rīsit; alius eum manū pepulit. Bellātor nōn cecidit, quia magnus erat et pedēs firmōs habēbat. sed nunc multī eum spectābant, et nēmō laetus, et rīsus eius iam minor erat.

Octāviāna post eum stābat et tunicam eius manū tenēbat. "Bellātor," inquit, "nēmō hīc Rōmānum exspectat, et nēmō Rōmānum vult. redī."

"nōn possum," inquit Bellātor. "iam in mediō sum."

et vērum erat. ante eum iuvenis Aegyptius et duo servī mercātōris inter sē pellēbant, et impetus eōrum ad Bellātōrem veniēbat. servus prior iuvenem in umerum pepulit, et iuvenis in Bellātōrem cecidit, et Bellātor eum manibus cēpit et iterum in pedēs posuit.

ad latus, in fīne turbae, taberna parva stābat, ubi fēmina chartās vendēbat. turba in tabernam premēbat, et taberna sē inclīnāre coepit. chartae in summā tabernā lentē movēbantur, et fēmina manūs ad eās tendēbat et clāmābat, sed nēmō eam audiēbat.

Bellātor iuvenem spectāvit, deinde tabernam, deinde iterum iuvenem. duae manūs erant, et duae rēs, et nūllum tempus.

 quid Bellātor agit?