Togidubnus
Togidubnus erat rēx Britannicus. multōs annōs rēx erat.
ante Rōmānōs, multae gentēs in Britanniā habitābant. Togidubnus fortasse ad gentem pertinēbat quam Rōmānī Atrebatēs vocābant. Atrebatēs prope mare habitābant, nōn procul ā Galliā.
annō 796 AUC (43 CE) imperātor Claudius exercitum magnum in Britanniam mīsit. Rōmānī Britanniam occupāre volēbant. multae gentēs Britannicae contrā Rōmānōs pugnāvērunt. Togidubnus tamen nōn pugnāvit, sed Rōmānōs adiuvāre cōnstituit.
Rōmānī igitur Togidubnum rēgem fēcērunt. terram eius "regnum" vocābant, et gentem eius "Regnēnsēs." Togidubnus gentēs suās prō Rōmānīs regēbat. Rōmānī tālem rēgem "rēgem clientem" vocābant. rēx cliēns est rēx quī terram suam regit, sed Rōmānīs fidēlis est et Rōmānōs adiuvat. Rōmānī multōs rēgēs clientēs in prōvinciīs suīs habēbant.
Claudius imperātor Togidubnō cīvitātem Rōmānam dedit. itaque Togidubnus nōmen Rōmānum habēbat: Tiberius Claudius Togidubnus. nōmen Rōmānum ab imperātōre ipsō vēnit, nam imperātor erat Tiberius Claudius Caesar.
Tacitus, scrīptor Rōmānus, dē Togidubnō scrīpsit. in librō suō Tacitus Togidubnum rēgem fidēlissimum vocat.
prope Noviomagum, ubi hodiē est oppidum Chichester, hominēs īnscrīptiōnem magnam invēnērunt. in īnscrīptiōne Togidubnus est "rēx magnus Britanniae." īnscrīptiō etiam templum Neptūnī et Minervae nōminat.
prope Noviomagum est quoque vīlla ingēns. hodiē eam "Fishbourne" vocāmus. Fishbourne est ūna ex maximīs vīllīs in tōtā Britanniā. in vīllā hominēs pictūrās ex lapidibus parvīs et hortōs magnificōs invēnērunt. vīlla erat tam magna et tam pulchra! fortasse Togidubnus ipse in eā habitābat.
Togidubnus inter duōs mundōs stābat. Britannus erat, sed modō Rōmānō vīvēbat. gentēs suās regēbat, sed Rōmānīs semper fidēlis manēbat. per Togidubnum Rōmānī pācem in illā parte Britanniae tenēre poterant.