Episode 11.3: Ad Proelium Mȳlārum
"mōrēs maiōrum," inquit Octāviāna.
Duilius eam spectāvit et exspectāvit. Octāviāna manum ad mediam nāvem tetendit, ubi mīlitēs stābant. hī hominēs ante trēs mēnsēs in agrīs fuerant. nunc in marī erant, et hoc numquam anteā fēcerant.
"sed Rōma saepe fēcit id quod anteā numquam fēcerat," inquit Octāviāna. "dīc eīs dē maiōribus suīs. illī quoque semel prīmī fuērunt."
Duilius nihil dīxit. deinde caput mōvit, semel, deinde iterum. "Rōma semper viam invēnit," inquit.
"hoc pater tuus dīcēbat?" rogāvit Octāviāna.
Duilius nōn statim respondit. deinde: "saepe dīcēbat. ego eī nōn crēdēbam, quia pater meus multa dīcēbat."
deinde galeam in capite rēctam posuit et ad mīlitēs sē vertit. in mediā nāve mīlitēs stābant et eum spectābant, et nēmō sē mōvit. multī eōrum iuvenēs erant, et manūs eōrum lātae et dūrae erant, quia in agrīs labōrāverant. post eōs nāvēs Poenōrum nōn iam longē erant.
"audīte mē!" clāmāvit Duilius. vōx eius nunc alia erat, et magna, et trāns aquam ībat. "Poenī in marī nātī sunt. hoc vērum est. et vōs? vōs in agrīs nātī estis, et patrēs vestrī in agrīs, et ante eōs patrēs illōrum."
in mediā nāve nēmō iam ad Poenōs spectābat; omnēs Duilium spectābant. deinde Duilius manum ad terram tetendit, ubi Sicilia longē erat. "et quid illī fēcērunt? terram cēpērunt quam nōn habēbant. urbem fēcērunt ubi urbs nōn erat. haec numquam anteā fēcerant, et tamen fēcērunt."
Duilius ad Poenōs oculōs vertit, deinde iterum ad suōs. "nēmō Rōmānus umquam in marī vīcit. hodiē aliquis prīmus erit."
deinde nōn clāmāvit. "pugnēmus."
nēmō respondit. nēmō clāmāvit. sed sonus rēmōrum mūtātus est: celerior factus est, et gravior. mīlitēs propius inter sē stetērunt et arma sustulērunt.
Duilius ad Recentiōs rediit. manūs eius adhūc tremēbant. "hoc satis erit," inquit. "aut nōn erit. mox sciēmus."
Octāviāna manūs eius vīdit et nihil dīxit. ante nāvem nāvēs Poenōrum iam magnae erant, et rēmī eārum in sōle lūcēbant.
perge.
→ Next