Episode 10.1: In Bibliothēcā
Octāviāna prīma respondit. "quis es?" inquit. "et quōmodo haec omnia scīs?"
Salvia nōn statim respondit. deinde: "Salvia sum, fīlia Gāī Salviī Līberālis. et haec sciō quia legō."
"lēgistīne haec volūmina?" rogāvit Octāviāna.
"omnia lēgī," inquit Salvia. manum per cubiculum mōvit, ā prīmō locō ad tertium. nōn haec duo sōla lēgerat, sed omnia quae in cubiculō erant, et Graeca quoque.
Bellātor ōs aperuit. "omnia? quandō?"
"per quīnque annōs," inquit Salvia. duodecim annōs nāta erat, ubi prīmum intrāverat. nēmō eam vīderat, quia nēmō eam quaerēbat. "puella sum," inquit. "puellae nōn sunt perīculōsae."
haec dīxit sine rīsū. Bellātor volūmina numerāre coepit, et nōn fīnīvit.
Octāviāna volūmina spectāvit, deinde puellam. "et quis melior est?" rogāvit. "Horātius an Vergilius?"
nunc prīmum Salvia paulum laetior facta est, et hoc cēlāre nōn potuit. "Vergilius maior est," inquit. "sed Horātius difficilior. Vergilius tē dūcit; Horātius tē exspectat."
"et pater tuus?" rogāvit Octāviāna. "scitne?"
"pater meus nescit," inquit Salvia. "pater meus putat mē carmina nōn intellegere. hoc bonum est. quī nihil timet, nihil servat."
Octāviāna hoc audīvit, et aliquid dē Salviā didicit: puella nōn sōlum lēgerat, sed etiam sē cēlāverat, et diū. Tiberius eam spectābat, et nihil dīxit. in eādem vīllā habitābat, et hoc numquam vīderat.
perge.
→ Next