sed Jūno nōn manet. dea fortis et iuvenis ūnum gradum retrōrsum movet. manūs prō sē tendit. clāmat, "nōn superās, Typhōeu! nōn trānsīs!"

Neptūnus interim tridentem ingentem suum iacit ad monstrum. tridens per aurās celeriter volat.

"ō soror," clāmat deus maris, "manē!"

Typhōeus semper ad Jūnōnem spectat. nōn videt Neptūnum. nōn videt tridentem.

Jūno verba frātris audit et manet.

tridens sine errōre volat, et serpentem ingentem in latere pulsat.

deus vehementer iacit. serpēns, cum paucā vītā, in latere montis cadit. Jūno soror et Neptūnus frāter manūs victōriā tollunt.

Jūppiter ad sorōrem frātremque spectat et rīdet. “Jūno,” inquit, “et Neptūnus sunt fortēs. necesse est mihi mittere Typhōeum sub terram!”

Jūppiter ad Typhōeum it. deus maximus in terram, sub monte Aetnā, Typhōeum iacit.

Typhōeus iterum fremit et flammās ē monte Aetnā mittit.

quōmodo deī rēspondent?