Bellātor holera rogat. servus patellam ad lectum portat, et pōnit cumulum parvum viridem in patīnam prō Bellatōre.

"mmm," inquit Tiberius, holera comedens. "amō holera."

Bellātor capit holera in digitīs. vultus Octāviānae dīcit, "nōn," sed Bellātor pōnit holera in ōre suō. 

holera placent Bellātōrī! "ō Tiberī," inquit "nōn errās! holera sunt optima!"

"ita!" inquit Caecilius. "amīcus meus, Marcus, habet fundum prope Pompēiōs. habet multa holera in fundō! servī Marcī holera colligunt et in forō holera vendunt. saepe holera in forō emō!"   

subitō Bellātor est anxius.