Sinistrus ē sede surrēxit. diū tacuit. tum dīxit: "superāvistis. ambō." Recentiōs ambōs spectāvit, et Octāviānam et Bellātōrem. "nōn cūrō quam causam ēlēgistis. respōnsiō nōn interest. cōgitātiō interest. hoc ūnum Dēmiūrgus rēctē docet; sed numquam dīcam mē hoc dīxisse."

Sinistrus propius vēnit, et vōce summissā addidit: "rogāvistis: 'quid es tū, Sinistre?' nunc dīcam vōbīs. ego sum exāmen. ego sum illa pars māchinae quae semper rogat: 'estne quicquam hōrum dignum?' et vōs modo respondistis."

tum Sinistrus parvum lapidem ātrum sustulit, et eum tetigit. tablīnum circum eōs ēvānēscere coepit. "sīgnum inveniētis," inquit, "ubi ē somnō surgētis."

lūx circum Recentiōs crēscēbat, candida et clāra. fōrmae ēvānēscēbant. vōx Sinistrī ultima audīta est: "mox vōs iterum vidēbō."

et omnia in lūce albā ēvānuērunt.

[SIGNAL LOST]

 perge ad proximum mūnus.