Sinistrus subrīsit. "tempus habētis. ego vōs vocābō, ubi tempus erit."

deinde ē veste parvum lapidem prōtulit. lapis āter et levis erat, sīcut speculum ātrum. Sinistrus eum in manū tenuit, et digitīs lēniter tetigit, quasi rem cārissimam tenēbat.

tum oculōs ad Recentiōs sustulit, et subrīsit. "mox vōs iterum vidēbō," inquit.

et rīsus in faciē eius mānsit, etiam postquam lūmina dēfēcērunt.

[SIGNAL LOST]

 perge ad proximum mūnus.