Sinistrus ad Recentiōs propius vēnit. lūx pōne eum adhūc ārdēbat.

"nunc audīte," inquit. "modo in cavō fuistis. vōs ipsī erātis illī hominēs vīnctī. Dēmiūrgus vōs in vinculīs posuit, et umbrās vōbīs ostendit, et dīxit: 'haec est vēritās.'"

"et nunc Dēmiūrgus crēdit sē posse cīvitātem servāre, sī vōs docet Rōmānōs esse. putatne vērē linguam Latīnam vōs līberōs facere?"

"vōs putātis vōs ēligere posse. sed haec potestās falsa est. in cavō, vōs ēlēgistis: ad ignem īre, an ad vīnctōs, an ad viam. sed ego cavum fēcī. omnis via quam ēlēgistis ad eundem locum dūcēbat: quō ego volēbam."

"audīte: ego nōn sum ex Societāte Potentium. neque servō Mīlitēs Lapidis. ego mē ipse līberāvī. nūllī hominī, nūllī factiōnī serviō."

"sed hoc vōbīs dīcō, et vērum est: omnia quae discitis, lingua et Rōma et lapis ipse, umbrae sunt. umbrae in mūrō. nihil amplius."

"vōs in sōle stetistis, per breve mōmentum. līberī vidēbāminī. sed iam rūrsus in tablīnō meō stātis; et tablīnum meum est in māchinā Dēmiūrgī. ergō: ubi est lībertās vestra?"

 Recentiī quōmodo respondent?