Recentiī ad ignem iērunt. prope, ignis ingēns erat, sed nōn erat sīcut ignis vērus: ārdēbat semper eōdem modō, sine fīne, quasi aliquis eum semper faciēbat. inter ignem et mūrum stābant hominēs in viā altā. sed illī hominēs nōn erant similēs hominibus vērīs: movēbantur eōdem modō iterum atque iterum, sīcut māchina. easdem fōrmās tenēbant, eōdem ōrdine: leōnem, mālum, virum, arborem. numquam cessābant. numquam mūtābant.

vōx Sinistrī vēnit, et nunc acerba erat. "ecce lūdus tuus, ō discipule," inquit. "ecce schola tua. Dēmiūrgus ēligit umbrās quās vidētis. eās 'umbrās disciplīnae' vocat. ille stultus vir crēdit sē posse discipulōs linguam Latīnam docēre, sī eōs fallit. crēdit sē posse eōs docēre Rōmānōs esse, sī umbrās eīs ostendit."

tum subitō bracchium ūnīus hominis frāctum est. sed homō nōn cessāvit: etiam cum bracchiō frāctō fōrmās movēbat, et umbrae prāvae in mūrō appārēbant. et hominēs vīnctī, quī īnfrā sedēbant, nihil vīdērunt. umbrās prāvās spectābant, et adhūc clāmābant nōmina fōrmārum, quasi nihil mūtātum erat.

Octāviāna haec spectābat, et tacēbat. tum dīxit, summissā vōce: "Bellātor, haec māchina nōn cōgitat. nihil scit. tantum movētur."

 perge.