Octāviāna et Bellātor in saxō sedēbant. saxum frīgidum et dūrum erat. capita vertere nōn poterant; aliquid colla eōrum tenēbat, et manūs, et pedēs. vincula erant. ante eōs erat mūrus saxōsus, altus et lātus. Recentiī nihil aliud vidēre poterant nisi illum mūrum.

in mūrō umbrae movēbantur. nōn erant umbrae hominum, sed fōrmae mīrae: nunc fōrma similis leōnī, nunc similis mālō, nunc similis arborī, nunc similis virō. eaedem fōrmae iterum atque iterum redībant, eōdem ōrdine. post Recentiōs aliquid erat: lūx quaedam, et sonus, et vōcēs hominum. sed Recentiī sē vertere nōn poterant, et id quod post sē erat vidēre nōn poterant.

prope Recentiōs aliī hominēs sedēbant, etiam in vinculīs. illī hominēs mūrum intentē spectābant, et fōrmās in mūrō. oculōs ab umbrīs numquam āvertēbant.

tum vōx vēnit, undique, ex omnī parte cavī. erat vōx Sinistrī.

"potestisne hoc intellegere, ō Recentiī?" inquit vōx. "in cavō sedētis et in mūrō saxōsō fābulam spectātis. puppae post vōs umbrās in mūrō faciunt, et umbrae fābulam nārrant. ipse vir, cuī nōmen est Dēmiūrgus, ibi vōs vīnxit. ita vērō: vōs in vinculīs creāvit. nōn meminīstis, quod semper in vinculīs fuistis."

vōx lēnis erat, paene cōmis, sed aliquid in eā frīgidum latēbat.

Octāviāna Bellātōrem vidēre cupiēbat, sed caput vertere nōn poterat. "Bellātor," inquit, "adesne? hoc mihi nōn placet."

"adsum," respondit Bellātor, ā latere. vōx eius parva erat. "et mihi quoque nōn placet. quid sunt illae umbrae? et cūr mē movēre nōn possum?"

 Recentiī in vinculīs sedent, et umbrās in mūrō saxōsō spectant. nihil aliud vidēre possunt. quid faciunt?