subitō lūmina rediērunt. sed Recentiī nōn iam in illō locō obscūrō stābant, ubi Sinistrus eōs in umbrā exspectāverat. nunc in tablīnō stābant, cuius mūrī omnēs ex vitrō erant, levēs et perlūcidī. hunc locum cognōvērunt: erat tablīnum Sinistrī, in summō aedificiō, ubi prīmum eum vīderant. pōne mēnsam levem Sinistrus sedēbat.

[TSTT SYSTEM MESSAGE: ERROR 1298B]

per breve mōmentum mūrī vitreī tremuērunt, et imāgō Recentiōrum in eīs prāva vidēbātur. deinde iterum quiētī erant. sēnsus ille malus in pectoribus Recentiōrum movēbātur, sīcut aliquid cadēns.

Sinistrus surrēxit. "salvēte iterum, Recentiī," inquit. vōx eius cōmis et lēnis erat, sed oculī nōn rīdēbant. "vōs exspectābam, quōs longum iter hūc dūxit. sedēte. nōlīte timēre." manum ad sedēs mōvit, quae prope mēnsam stābant.

sed Octāviāna nōn sēdit. "ubi sumus?" inquit. "quid est hic locus?"

Sinistrus subrīsit. "multās rēs rogātis. et ego multās rēs vōbīs ostendere possum." paulum tacuit. "sed verba parva sunt. melius est vidēre quam audīre. potestisne hoc imbibere?"

Bellātor Octāviānam spectāvit, incertus. "quid est 'imbibere'? nōn intellegō."

"intellegēs," inquit Sinistrus. "spectāte." et manum in mēnsam levem posuit.

statim mūrī vitreī obscūrī fīēbant. lūx in tablīnō minor fīēbat. Recentiī circum sē spectāvērunt: mūrī, mēnsa, sedēs, omnia in tenebrās abībant. Sinistrus ipse ēvānēscere vidēbātur. Octāviāna manum Bellātōris cēpit. frīgus eōs cēpit, et solum sub pedibus mūtātum est: nōn iam erat solum aedificiī, sed saxum dūrum et frīgidum.

et subitō nōn iam in tablīnō erant.

 perge.