Octāviāna Sextum spectābat et nōn discēdēbat. "cēra semper labōrābat," inquit. "cūr nunc nōn labōrat? quid vērē accidit?"

Sextus haesitābat. deinde, quia Octāviāna eum spectābat, Recentiīs plūra dīxit quam dīcere volēbat.

"cēra ipsa nihil est," inquit. "cēra TSTT tangit. TSTT eam movet, TSTT eam implet. sī cēra dēficit, cēra nōn est aegra. TSTT est aegrum."

Recentiī inter sē aspexērunt. hoc verbum timōrem movēbat.

"et pīlulae?" Bellātor rogāvit.

"pīlulae antīquae sunt," Sextus respondit. "sōlae. TSTT eās nōn regit. ideō adhūc labōrant, ubi cēra iam dēficit." tum, sua verba subitō audiēns, cōnstitit. rīsit, sed rīsus brevis erat. "sed haec omnia nihil sunt, crēdō. cēra fessa est, fortasse. saepe rēs veterēs dēficiunt."

sed Recentiī verba eius audīverant, et verba manēbant.

Sextus pīlulam iterum tenuit. "sūmite," inquit. "tempus est."

Recentiī pīlulam sūmpsērunt. mundus tremuit, colōrēs mūtābantur, vīlla Sextī ēvānēscēbat.

 etiam dum vīlla ēvānēscit, aliquid Recentiōs tenet. quid agunt?