Aenēās Recentiōs ad templum Iūnōnis dūxit. nōndum perfectum erat: mūrī surgēbant, fābricātōrēs saxa pōnēbant, aliī tēcta faciēbant. vir cum sīgnō Dīdōnis omnia cūrābat.

"Iūnōnī hoc templum Dīdō aedificat," Aenēās dīxit, "deae quae Carthāginem amat sed Troiānōs ōdit. mīrum est, nōnne?"

deinde dē rēgīnā locūtus est, et vōx eius plēna admīrātiōnis erat.

"scītisne quōmodo hanc urbem invēnit? in Tyrō rēgīna erat. sed frāter eius vir malus fuit: marītum Dīdōnis interfēcit et rēgnum cēpit. Dīdō nōn periit, nōn cessit. fūgit. multōs sēcum dūxit, et eīs novam patriam dedit. per mare vēnit ad hanc terram, et hanc urbem ex nihilō aedificāvit, cōnsiliō et manū."

Aenēās ad mūrōs surgentēs respexit. "vīdistis urbem eius. ex nihilō surrēxit. rēgēs Troiae nōn fortēs erant. ideō Troia periit. sed Dīdō fortis est. ideō urbs eius vīvit et surgit."

 Recentiī plūra scīre volunt. quid rogant?