Recentiī ad Dīdōnem vēnērunt. rēgīna iam sciēbat. nam nāvēs in portū movēbantur, et fāma celeriter it.

Dīdō in lītore stābat et nāvēs spectābat. nōn iam flēbat. sed aliquid dūrius in oculīs erat.

"discēdit," inquit, sed nōn ad Recentiōs. sibi ipsī loquēbātur. "eum recēpī. eī domum dedī, cibum dedī, cor meum dedī. et nunc discēdit, tacitus, sīcut fūr in nocte."

tum ad mare sē vertit, et vōx eius firma facta est.

"audīte mē, deī. sī ille homō ad occidentem nāvigābit, sī urbem ibi condet, nūllus amor inter populum meum et populum eius umquam erit. inter Carthāginem et fīliōs eius bellum semper erit. posteā aliquis ex gente meā surget, et illīs bellum feret. hoc deōs rogō."

Recentiī haec verba audīvērunt et timōrem sēnsērunt, quia sciēbant: haec verba nōn sōla erant. hoc erat initium.

 Dīdō ad Recentiōs subitō vertit oculōs. quid agunt?