Recentiī in ātrium Caeciliī vēnērunt. sed ātrium nōn erat rēctum.

mūrī nōn rēctē stābant. lūx per impluvium intrāns angulōs falsōs faciēbat. umbrae in locīs errōneīs iacēbant.

Octāviāna mūrōs spectāvit. "hī mūrī..." inquit. Bellātor quoque sēnsit. aliquid erat malum, sed nōn poterat id nōmināre.

tum Caecilius appāruit. nōn per iānuam intrāvit. prīmum vultus eius in āere fuit, deinde corpus, deinde vōx:

"salvēte, amīcī meī! venīte, venīte!"

Bellātor retrō cessit. Octāviāna nōn sē mōvit.

Caecilius laetus erat. laetior quam Recentiī eum anteā vīderant. prope Caecilium stābat vir. vir nitidus erat, et corpus eius lūcēbat. Sextus quoque interdum sīc lūcēbat. sed lūx Sextī calida erat; huius virī lūx frīgida erat.

"commendō vōbīs," inquit Caecilius, "Pūblium Horātium Sinistrum. est amīcus novus, vir urbānissimus, ā Rōmā ipsā."

Sinistrus rīsit. vultus eius erat amīcus sed oculī Recentiōs studiōsē spectābant.

"salvēte," inquit Sinistrus. "nōnne vōs in Trōiā vīdī?"

Caecilius rīsit. "urbānum iocum!" sed Recentiī nōn rīdēbant. Sinistrus eōs spectāns leviter subrīsit.

aliquid in corporibus Recentiōrum sē movēbat: sēnsus ille malus, sīcut aliquid cadēns.

 quid Recentiī agunt?