"pōns," inquit Bellātor.

Duilius eum spectāvit.

"pōns," inquit iterum, et manum ad medium nāvis tetendit. "ille. corvus. dīc eīs dē corvō."

Duilius ad pontem spectāvit, deinde iterum ad Bellātōrem. "et quid dē eō dīcere dēbeō?"

Bellātor paulum cōgitāvit. verba eius nōn longa erant. "Poenī nāvēs bene regunt. hoc scīmus. sed in nāve nostrā pugnāre nōn possunt."

deinde bracchium rēctum sustulit, et deinde bracchium cecidit. "corvus cadit. ferrum manet. deinde duae nāvēs ūna nāvis sunt."

deinde pede in nāve sonum fēcit. "et mīlitēs tuī in terrā pugnant. et illa nāvis... illa nāvis terra est."

Duilius diū nihil dīxit.

deinde: "classem fēcimus quae terra est."

Bellātor ōs aperuit. "ita! hoc dīxī."

"nōn ita dīxistī," inquit Octāviāna.

Bellātor nōn cessit. "idem erat. verba mea breviōra erant."

Duilius ad mīlitēs sē vertit.

"spectāte pontem!" clāmāvit. "Poenī eum nōn habent. Poenī nāvēs suās celerius movent quam nōs, et nōs eās capere nōn possumus."

mīlitēs nōn ad Poenōs spectāvērunt. ad pontem spectāvērunt. "itaque eās nōn capiēmus. illae ad nōs venient."

Duilius ipse ad pontem iit et manum in ferrō posuit. "corvus cadet. ferrum manēbit. et deinde vōs in nāve eōrum stābitis, et sub pedibus vestrīs terra erit."

deinde ā ponte discessit. "nēmō vestrum hodiē in marī pugnābit. in terrā pugnābitis, et hoc facere scītis."

vōcem nōn sustulit. "prōcēdāmus."

nunc mīlitēs sonum fēcērunt. verba nōn erant. pedibus in nāve sonum fēcērunt, et iterum, et iterum.

Octāviāna sonum sub pedibus suīs sēnsit. deinde Duilius ad Recentiōs rediit.

"puer," inquit ad Bellātōrem, "hoc bene dīxistī."

"nōn bene dīxī," inquit Bellātor. "sed vērum erat."

nunc prīmum Duilius rīsit.

 perge.