"dē Asinā," inquit Bellātor. "quid apud īnsulās accidit?"

Duilius nōn statim respondit. deinde digitum in sāle posuit, in latere nāvis, et scrīpsit: portum, et in portū nāvēs paucās.

"Lipara," inquit. "īnsula est, et portum bonum habet. nūntius ad Asinam vēnit: Lipara ad Rōmānōs trānsīre volēbat. Asina hoc audīvit et statim iit. nāvēs paucās sēcum dūxit, nōn omnēs. celeriter iit, quia prīmus esse volēbat."

"cūr prīmus?" rogāvit Bellātor.

Duilius eum spectāvit. "quia duo cōnsulēs sumus, et in tabulīs ūnus tantum prīmus scrībitur."

digitus in sāle nōn sē mōvit. "in portum iit. et in portū mānsit. nocte Poenī vēnērunt, vīgintī nāvēs, et portum clausērunt."

Duilius manum aperuit et sālem abstulit.

"nūllum proelium fuit," inquit. "hoc pessimum est. nautae nostrī nāvēs relīquērunt et in terram fūgērunt. nāvēs omnēs Poenī cēpērunt. omnēs. et Asinam quoque cēpērunt."

Bellātor nihil dīxit. Octāviāna nihil dīxit.

Duilius vōcem dēposuit. Recentiī prope eum stetērunt.

"et aliud," inquit. "hoc paucī sciunt. lapis cum eō erat."

Tertius post eōs stābat. nunc gradum fēcit.

"in nāve suā?" rogāvit Octāviāna.

Duilius Tertium nōn spectāvit; Octāviānam spectāvit. "in nāve suā. familia Cornēliōrum eum multōs annōs tenēbat, et Asina eum sēcum tulit, quia hoc crēdēbat: 'lapis mē servābit.'"

"itaque Poenī nunc..." incēpit Bellātor.

"quid Poenī cēpērunt? nesciō," inquit Duilius. "nāvēs cēpērunt. hominēs cēpērunt. dē lapide nēmō mihi dīxit, et ego nōn rogāvī."

nāvis sē mōvit. sāl in latere nāvis iam nōn erat.

"sī lapis cum Asinā erat," inquit Duilius, "et Asina tamen captus est, aut lapis nōn id est quod illī dīcēbant, aut ego nōn intellegō."

nēmō respondit.

Tertius manum ad tunicam suam mōvit, ubi charta erat. eam nōn aperuit.

 perge.