Duilius galeam nōn dēposuit.

prope stābat, et nunc eum vidēre poterant. iuvenis nōn erat. sub oculīs eius umbrae erant. in galeā sāl albus erat, et in manibus quoque sāl.

nihil statim dīxit. eōs spectāvit, ūnum post alterum. deinde oculī eius ad bracchia eōrum iērunt.

signum vīdit.

vultus eius mūtātus est, et iterum mūtātus est. deinde spīritum longum dūxit.

"vōs ab illīs venītis," inquit. "ab eīs quī Rōmae dē lapide loquuntur."

respōnsum nōn exspectāvit. vōx eius nōn magna erat, et celeris; Recentiī ad eum accessērunt. "bene. bene est. nam ego nōn intellegō, et in hāc nāve nēmō mē iuvāre potest."

manum ad mare tetendit, deinde ad mīlitēs in mediā nāve. "nautae dē ventō loquuntur. mīlitēs dē gladiīs. utrīque officium suum sciunt. ego officium meum nōn sciō, quia ante mē nēmō Rōmānus hoc fēcit."

Bellātor ōs aperuit. Octāviāna caput mōvit. Bellātor ōs clausit.

"duae rēs mē tenent," inquit Duilius. "prīma: lapis. Cornēlius Asina mihi dē eō dīxit, et Asina nunc apud Poenōs est. secunda: hominēs meī. ōrātiōnem facere dēbeō, et verba nōn habeō."

nāvis sē mōvit. Duilius sē nōn mōvit; in nāve stāre iam didicerat.

Tertius duōs gradūs rettulit et prope pontem stetit, et nihil dīxit. Duilius eum nōn spectāvit; Recentiōs spectābat.

"vōs iuvenēs estis," inquit. "hoc bonum est. iuvenēs nōndum didicērunt quid dīcere nōn possunt."

 quid Recentiī prīmum rogant?