Bellātor manum sustulit. "centuriō!" clāmāvit. "centuriō! audī!"

in hāc nāve nēmō clāmōrem exspectāverat. rēmī nōn stetērunt; hominēs stetērunt. vir in puppī sē vertit et Bellātōrem spectāvit, et deinde post Bellātōrem alius vir stetit.

hic centuriō erat, et vērus centuriō, et magnus.

"tū," inquit. "quis es tū?"

Bellātor ōs aperuit. nihil dīxit.

"nōs ad cōnsulem venīmus," inquit Tertius. vōx eius nōn mūtāta erat.

centuriō Tertium nōn spectāvit. bracchium Bellātōris spectāvit, et in bracchiō signum.

"in hāc nāve," inquit tandem, "ūnus centuriō est, et ego sum. ille cōnsul est."

Bellātor caput dēposuit. "cōnsul," inquit. "ita. sciēbam."

"nesciēbās," inquit Octāviāna.

deinde vōx ex puppī vēnit. "centuriō. ad mē venīre volunt. dīmitte eōs."

centuriō ā Bellātōre discessit et in prīmam nāvem rediit. nihil plūs dīxit.

Bellātor Tertium spectāvit. "errāvī."

"errāvistī," inquit Tertius. "sed nunc nōs vocat, et hoc volēbāmus. venīte."

 perge.