ubi Octāviāna oculōs aperuit, Tertius iam stābat. arca in mēnsā aperta erat, et lūx ex eā in tēctum ībat.

"prīmā lūce," inquit Tertius. "hoc bonum est."

Bellātor sub veste sē mōvit et nōn surrēxit.

Tertius lūcem in tēctō spectābat. "hodiē Duilium vidēbitis."

Bellātor surrēxit et vestem relīquit ubi iacēbat.

Tertius manum ad arcam tetendit sed eam nōn tetigit. "prīmum audīte. haec māchina vōs in locum alium mittere potest, et ille locus vērus nōn est. sed corpora vestra vēra sunt. sī ibi cadētis, hīc dolēbitis."

"hoc iam scīmus," inquit Octāviāna.

Tertius manum nōn dēposuit. "scītis. iterum audīte."

Octāviāna Bellātōrem spectāvit, deinde Tertium. "et quid ibi quaerimus?"

"nōn quid. quem." Tertius arcam vertit. "Gāium Duilium. quid ille dē lapide crēdit, et ā quō id audīvit. haec in librīs nōn sunt."

Bellātor pānem sūmpsit et in ōs posuit. "et proelium?"

"proelium quoque ibi est," inquit Tertius. "hodiē."

lūx ex arcā clāra facta est, et deinde clārior, et cubiculum in eā ēvānuit.

[TSTT SYSTEM MESSAGE: IMMERSION SEQUENCE INITIATED]

Mare prope Mȳlās, Sicilia, 494 AUC (260 BCE)

prīmum sōl fuit, et sōl nimis clārus erat.

deinde nāvis. sub pedibus eōrum nāvis sē movēbat, et nōn semel: iterum, et iterum, et iterum.

deinde odor: pix, et aqua vetus, et hominēs multī in locō ūnō. et super omnia odor maris.

Bellātor ad latus nāvis iit et vomuit. Octāviāna paulō post idem fēcit.

Tertius stābat. Tertius nōn vomuit.

"quōmodo tū hoc facis?" rogāvit Bellātor.

"nesciō," inquit Tertius.

Bellātor eum spectāvit et nihil dīxit.

sub pedibus eōrum sonus erat, et semper īdem sonus: rēmī. hominēs sub eīs sedēbant et rēmōs movēbant. Recentiī eōs vidēre nōn poterant; audīre poterant.

in mediā nāve pōns stābat. nōn iacēbat: rēctus stābat, et altus erat, et in fīne eius ferrum grave erat.

"quid est illud?" rogāvit Bellātor.

"pōns," inquit Tertius.

Bellātor ūnum gradum ad pontem fēcit. "pōns in nāve?"

Tertius stetit ubi erat. "ita. mox vidēbis."

in prīmā nāve vir stābat et magnā vōce clāmāvit: "corvus parātus est!"

nēmō respondit. sed Octāviāna nōmen audīvit et id in memoriā tenuit.

in puppī alter vir stābat. galeam gerēbat et īnsulās longē spectābat. nēmō prope eum stābat.

sēcum loquēbātur.

"sexāgintā diēs," dīxit. "sexāgintā diēs, et classis facta est. hoc omnēs dīcunt. et deinde?"

verba nōn fīnīvit. deinde iterum incēpit. "Cornēlius Asina quoque classem habēbat."

"ille est," inquit Tertius. "Gāius Duilius. cōnsul Rōmānus, et hodiē imperātor huius classis."

Bellātor eum diū spectāvit. "ille sēcum loquitur."

Octāviāna Duilium spectāvit et nōn statim respondit. "et ante proelium sēcum loquitur. hoc mihi nōn placet."

"ita," inquit Tertius. "et hoc bonum est. homō quī sēcum loquitur adhūc cōgitat."

Tertius vōcem dēposuit. "sed nunc audīte. ille imperātor est, et ante proelium stat. hominēs quī ad imperātōrēs sine causā adeunt in marī nōn diū manent. in hāc nāve hominēs aut mīlitēs sunt aut nautae. vōs nec mīlitēs estis nec nautae."

"quid igitur sumus?" rogāvit Octāviāna.

Tertius Duilium spectābat, nōn eōs. "hoc vōs statuētis. ego vōbīscum sum, sed ego nihil dīcam. sī ego dīcō, ille mē spectat, nōn vōs."

Duilius īnsulās adhūc spectābat. Octāviāna eum spectāvit, deinde virum in prīmā nāve, deinde iterum Duilium. inter eōs et puppim tōta nāvis erat.

 quōmodo Recentiī ad Duilium adeunt?