Octāviāna ad Tertium sē vertit.

"Titus," inquit. "cūr alter vir timuit?"

"quia socius nōmen dīxit," inquit Tertius. "hoc aliud est quam hominem timēre. virī quī rēgēs timent nōmina rēgum saepe dīcunt. virī quī rem cēlant nōmina nōn dīcunt."

Tertius surrēxit et ad mēnsam vēnit.

"trēs modī sunt," inquit, et digitum ūnum sustulit. "prīmus: Titus Potentibus imperat. illī eī serviunt, et ille eōs tenet."

digitum alterum sustulit. "secundus: Potentēs Titō imperant. ille eīs pecūniam dēbet, aut ille eōs timet."

deinde manum tōtam aperuit et in mēnsā posuit. "tertius: alter alterum iam diū tenet, et hoc nec ūnus nec alter dīcere vult."

Bellātor Octāviānam spectāvit. Octāviāna Tertium.

"quid tū putās?" rogāvit Bellātor.

"tertium," inquit Tertius. "in duōbus prīmīs alter imperat et alter pāret. in tertiō nēmō pāret, et ideō nēmō dēsinere potest."

Bellātor pānem dēposuit.

"Titus in Oriente bellum gessit," inquit Octāviāna. "cum patre suō. deinde pater imperātor factus est et Rōmam iit; Titus in Iūdaeā mānsit et bellum cōnfēcit. Hierosolyma cēpit."

"ante novem annōs," inquit Bellātor.

"ante decem," inquit Tertius.

Bellātor ōs aperuit, deinde clausit.

Tertius nōn rīsit.

"ita," inquit. "et deinde hanc urbem vīdit. haec terra ager imperātōris est. Titus portum nōvit, et frūmentum, et hominēs quī pecūniam tenent. tālis imperātor dē Potentibus aliquid scit."

"'Titus scit,'" inquit Octāviāna. "'nōn omnia, sed satis.' haec tua verba sunt."

Tertius caput mōvit. "mea sunt, et adhūc vēra."

"satis ad quid?" rogāvit Octāviāna.

Tertius cēram in mēnsā spectāvit. eam nōn tetigit.

"duo sunt," inquit. "sī Titus locum lapidis scit, lapis iam imperātōris est, et nōs ad imperātōrem īmus. sī Titus sōlum scit lapidem esse, aliquis eī lapidem prōmīsit, et nōs ad illum īmus."

"utrum vērum est?" rogāvit Bellātor.

Tertius manūs in mēnsā nōn mōvit. "nesciō."

Bellātor pānem iterum sustulit, deinde nōn ēdit. "tū saepe hoc dīcis."

"quia saepe vērum est," inquit Tertius.

silentium fuit. extrā fenestram nāvis longē sonum fēcit, et deinde nihil. Tertius iterum in arcā sēdit.

"sed hoc sciō," inquit. "sociētās in umbrā manēre dēbet. haec in umbrā nōn manet. imperātor eam videt, et nihil facit. hoc mē terret."

 perge.