Bellātor iterum propius sē mōvit.

hoc semel bene fuerat. nunc nōn fuit.

prīmus vir surrēxit. alter nōn surrēxit, sed ad iānuam spectāvit, et ibi mānsit.

nēmō clāmāvit. in tabernā plēnā nēmō clāmat.

deinde Euphorbus inter eōs stetit, et magnā vōce clāmāvit: "amīcī meī! quid hīc sedētis? mēnsa vestra parāta est! ecce piscis, et pānis, et vīnum optimum! vōs cēnāre volō!"

Euphorbus semper magnā vōce clāmat. hoc omnēs in tabernā sciunt.

manūs Octāviānae cēpit et eam sustulit. puerum vocāvit. puer patellās portāvit et inter Recentiōs et angulum stetit.

"per illam iānuam," inquit Euphorbus vōce parvā. "nunc. et lentē."

Recentiī per iānuam parvam exiērunt.

vir quī prope iānuam magnam stābat eōs spectābat, sed nōn vēnit.

extrā tabernam Tertius stābat.

"audīvimus nōmen," inquit Octāviāna. "et dē lapide."

"et illī vōs vīdērunt," inquit Tertius.

 perge.