Octāviāna ad Euphorbum sē vertit. "Euphorbe. quōmodo hūc vēnistī? tū coquus Caeciliī erās."

Euphorbus nōn statim respondit. puerum vocāvit, et eī vāsa dedit, et eum ad culīnam mīsit. deinde alterum puerum ad mēnsam longam mīsit. nunc prope eōs nēmō stābat.

manūs suās in mēnsā posuit. manūs coquī erant: dūrae, et in ūnā ignis ōlim vestīgium relīquerat.

"Caecilius mē līberāvit," inquit. "eō ipsō diē quō mōns ārsit. chartam nōn habuit, nec testēs; sed clāmāvit: 'Euphorbe, līber es! curre!' itaque cucurrī."

Octāviāna manūs eius spectāvit. "et Caecilius?" rogāvit.

Euphorbus manūs dē mēnsā nōn sustulit. "Caecilius nōn cucurrit."

nēmō respondit. in tabernā aliī hominēs rīdēbant, et vōcēs eōrum super mēnsam ībant, et nēmō ex illīs quicquam audīverat.

"cūr nōn?" rogāvit Bellātor tandem.

"nesciō," inquit Euphorbus. "ille numquam ā vīllā suā longē abfuerat. fortasse nōn poterat."

deinde: "Tiberius mē in lītore invēnit. duōs diēs sine aquā fuerāmus. deinde nāvis, deinde Aegyptus."

plūra nōn dīxit. sed manum mōvit, et Recentiī circumspexērunt. post mēnsam longam vāsa in ōrdine stābant, ūnum ad alterum, omnia eiusdem generis. duo ignēs ārdēbant, et super eōs aqua calida. pānēs in tabulā iacēbant, et prope eōs mel, et olīvae in vāse magnō. duo puerī inter mēnsās ībant, et tertius aquam portābat. in mūrō prope culīnam pictūra parva erat: piscis, et sub pisce vīnum.

Octāviāna omnia haec spectāvit. "et nunc aliī tibi cēnam parant," inquit.

"ita," inquit Euphorbus, et rīsit. "hoc mīrum est, et adhūc mihi placet."

puer cum vāsīs praeteriit. Euphorbus eum nōn vocāvit, et puer tamen ad culīnam statim iit.

Octāviāna paulum tacuit. "et Tiberius?"

Euphorbus rīsum dēposuit. calicem in mēnsā relīquit, et eum nōn iterum sustulit.

"Tiberius hīc est," inquit. "in hāc urbe. hōc annō."

Bellātor ōs aperuit, deinde clausit. Octāviāna manum in mēnsā tenuit et nōn mōvit. Tertius nec Octāviānam nec Bellātōrem spectāvit. ad Euphorbum sē vertit, et vōx eius plāna erat.

"eum vidēre nōn potestis," inquit Tertius.

"cūr nōn?" rogāvit Bellātor.

"quia vōs eum in Britanniā vidēbitis," inquit Tertius. "hoc nōndum accidit. et tamen accidit. duo tempora ūnum hominem sīc ferre nōn possunt."

"ubi habitat?" rogāvit Octāviāna.

"prope portum," inquit Euphorbus. "et saepe hūc venit. itaque, dum hīc estis, ego iānuam meam spectābō."

deinde surrēxit et ad iānuam iit, et forās spectāvit, et diū spectāvit. Recentiī post eum vēnērunt.

sōl iam humilis erat. in portū nāvēs multae stābant, et hominēs in eīs labōrābant, et vōcēs eōrum trāns aquam veniēbant. sed trēs nāvēs aliter stābant. longē ab aliīs erant, ūna prope alteram; nēmō in eīs labōrābat; nēmō quicquam ex eīs portābat, nēmō quicquam in eās. Euphorbus eās nōn ostendit. sōlum eō spectāvit, ubi erant.

"per multōs diēs illae ibi manent," inquit. "nēmō eās movet. ego nāvēs numerāre possum, et numerō. Potentēs hīc nōn sunt novī: hīc erant ante Britanniam, hīc erant ante mē. Salvius vester ūnam domum regit. hīc domūs multae sunt."

"quot?" rogāvit Octāviāna.

"nesciō," inquit Euphorbus. "nāvēs numerāre possum. domūs nōn possum."

deinde ad tabernam rediit, et lentē rediit, et in līmine cōnstitit et iterum circumspexit, nōn ad portum sed ad viam.

"et hoc quoque," inquit. "urbs hōc tempore aliēna est. hominēs nocte per viās eunt, et nōn sunt fūrēs. ante quattuordecim diēs virī novī vēnērunt, ūnā nāve, et nihil vēndidērunt et nihil ēmērunt."

intrā tabernam clāmor iterum eōs cēpit. Euphorbus ad mēnsam suam sēdit, et calicem implēvit, et propius ad Octāviānam sē mōvit, et vōx eius nunc minima erat.

"est Graeca quaedam," inquit, "Callista nōmine. prope bibliothēcam habitat. librōs legit et librōs scrībit, et praetōrium nōvit: viās eius, iānuās, custōdēs. quōmodo haec nōvit, nesciō."

"nostra est?" rogāvit Octāviāna. "an illōrum?"

Euphorbus diū nihil dīxit. calicem in mēnsā semel mōvit, deinde iterum.

"nesciō," inquit. "sed quaerit quia scīre vult, nōn quia pecūniam vult. tālibus hominibus crēdō. paulum."

deinde surrēxit et ad hospitēs suōs rediit, et vōx eius iterum magna erat, et dē pānibus suīs clāmāvit. duo puerī eī viam dedērunt.

 perge.