Bellātor ad iānuam iit et forās spectāvit.

extrā iānuam mulier pānem vēndēbat, et pānis calidus erat, et Bellātor pecūniam nōn habēbat.

in viā puer parvus saltābat, et senex prope eum tībiā canēbat, et hominēs pecūniam ante eum iaciēbant.

trēs linguae simul in aure erant. Octāviāna Latīnam intellēxit, et Graecam paulum, et tertiam nōn intellēxit.

"illa Aegyptia est," inquit Euphorbus post eōs. "in urbe Graecē loquuntur; in agrīs Aegyptiē."

Euphorbus manum ad tēcta alba tetendit. "ecce. illud est Brūcheion, ubi rēgēs habitābant. nunc praefectus ibi habitat."

deinde manum mōvit. "et illā viā bibliothēca est. librōs rēgum ibi tenent. multa mīlia librōrum."

Octāviāna diū nihil dīxit. deinde: "quot mīlia?"

"nesciō," inquit Euphorbus. "plūra quam ūllus homō legere potest."

Octāviāna eum spectāvit et nōn statim recessit. "hoc nōn est respōnsum."

"ita," inquit Euphorbus, et rīsit.

Bellātor ad mulierem rediit. deinde verbum Graecum temptāvit, quod ā Tiberiō ōlim audīverat.

"chaere!" inquit.

mulier eum spectāvit. deinde pānem eī dedit, et manum tetendit, et pecūniam poposcit.

"quid dīxī?" rogāvit Bellātor.

"pānem ēmistī," inquit Euphorbus. "duōs pānēs."

Octāviāna pecūniam solvit. Bellātor pānem comēdit et laetus erat.

 perge.