iānua aperta erat, et post iānuam lūmen obscūrum. Recentiī intrāvērunt, et prīmō nihil vidēre poterant.

deinde oculī eōrum sē mūtāvērunt.

taberna magna erat. mēnsae longae per tōtum locum stābant, et hominēs circum mēnsās sedēbant. Rōmānī aderant, et Graecī, et Aegyptiī. omnēs simul loquēbantur, et nēmō alium audiēbat.

odor hīc alius erat: pānis, et oleum, et vīnum. Bellātor spīritum longum dūxit.

"nunc," inquit, "nunc bene est."

in angulō senex sedēbat, et calicem tenēbat, et calix magnus erat. tunicam bonam gerēbat. capillī eius cānī erant.

senex ad iānuam spectāvit.

deinde calicem dēposuit.

deinde iterum ad iānuam spectāvit, et Recentiōs spectāvit, et ōs eius apertum mānsit.

"Euphorbus!" clāmāvit Bellātor.

Euphorbus surrēxit celeriter, et vīnum in mēnsam effūdit, et hoc nōn cūrāvit.

"amīcī meī!" clāmāvit. "hospitēs meī! venīte, venīte! sedēte! ecce pānis calidus, et olīvae, et cāseus optimus! vīnum Aegyptī nōn est vīnum Campāniae; sed peius bibī."

Recentiī ad mēnsam eius iērunt. Euphorbus manūs eōrum cēpit et diū tenuit.

deinde vōce minōre dīxit: "sed nōn hōc annō."

Octāviāna eum spectāvit. "quid dīxistī?"

"nihil dīxī," inquit Euphorbus, et rīsit, et magnā vōce iterum clāmāvit: "vīnum! vīnum hospitibus meīs!"

sed dum vīnum venit, Euphorbus ad Tertium spectāvit, et Tertius ad Euphorbum. nēmō alius hoc vīdit.

Tertius prope Octāviānam sēdit.

"hīc manēte," inquit vōce parvā. "et cautē agite. quis in hāc tabernā adest? nescīmus. ego quoque nesciō."

Bellātor circumspexit. multī hominēs aderant. nēmō eōs spectābat. fortasse nēmō.

Euphorbus rediit, et calicēs portāvit, et sē prope eōs posuit.

"nunc," inquit. "quid vultis? cibum habeō, et vīnum habeō, et verba habeō. verba plūra habeō quam cibum."

 quid Recentiī scīre volunt?