Episode 10.3: Iūs Iūrandum
Recentiī inter sē spectāvērunt.
deinde ūnum gradum prōcessērunt, simul.
Bellātor prīmus dīxit. vōx eius maior erat quam necesse erat.
"iūrō mē fidem Sociētātī Potentium semper servātūrum esse."
deinde Octāviāna. vōx eius quiētior erat, et lentior. ūnam litteram mūtāvit.
"iūrō mē fidem Sociētātī Potentium semper servātūram esse."
flamma parva sē nōn mōvit. Larēs nōn respondērunt. in ātriō nihil factum est.
et tamen aliquid factum erat.
Salvius eōs nōn statim spectāvit. dum verba cadunt, flammam spectābat. deinde sē vertit, et vultūs eōrum diū spectāvit, ūnum et alterum.
et invēnit ibi aliquid. nōn falsum: verba integra fuerant. sed post verba aliquid manēbat quod nōn iūrāverat.
hoc nōn dīxit. vir enim quī omnia dīcit nihil tenet.
caput movit, semel. hoc erat tōtum.
"nunc Potentēs estis," inquit. "hoc parvum nōn est. ānulus ad vōs veniet: nōn ā mē, nec hodiē. Sociētās suās viās habet, et epistulae nostrae ante nāvēs veniunt."
deinde ad mēnsam iit, et chartam sūmpsit, et eam Octāviānae dedit.
hoc Recentiī nōn exspectāverant.
Bellātor chartam spectāvit, deinde Salvium. "cūr eam nōbīs reddis?"
"quia nunc mea est," inquit Salvius. "et vōs quoque."
Tiberius nihil dīxit. per tōtum tempus nihil dīxerat. sed dum Recentiī iūrant, oculōs ad terram nōn dēmīsit. eōs spectāvit, et vīdit, et hoc difficilius erat.
"īte," inquit Salvius. "ego ipse vōs ad iānuam dūcam."
perge.
→ Next