Salvius subitō tacuit, in mediō verbō.

nōn iam ad vultūs Recentiōrum spectābat. ad brācchia spectābat.

semel hoc fēcerat, in bibliothēcā, ubi intrāverat, et deinde nōn iterum. nunc iterum spectāvit, et nōn celeriter.

"signum habētis," inquit.

vōx eius nōn magna erat, nec īrāta. sed omnia in ātriō immōta facta sunt.

"cūr id nōn ostendistis? cūr nihil dīxistis? in bibliothēcā meā stetistis, et mihi dē librīs et dē poētīs dīxistis, et hoc sub veste portābātis."

propius vēnit. Bellātor manum nōn mōvit. Salvius vestem lentē sustulit, et signum vīdit, et id nōn tetigit.

deinde vultūs eōrum spectāvit, ūnum et alterum, et diū spectāvit.

et in vultibus eōrum nōn invēnit id quod exspectāverat. nūlla ibi fābula erat, nūllum cōnsilium. duo iuvenēs erant, et vērē nesciēbant. nēmō eīs umquam dīxerat.

aliquid in vultū Salviī mūtātum est: paulum, nōn multum.

"bene," inquit.

recessit, et manum in mēnsā posuit, prope chartam.

"hoc signum nōn omnēs habent. quī id habet, iam prope Societātem est. itaque ūnam partem respōnsī iam teneō."

"sed altera pars mihi dēest, et eam ā vōbīs volō. verba volō, nōn signa."

tum oculī eius ad parvum locum in mūrō iērunt. ibi Larēs stābant, parvī et clārī, et ante eōs lūx parva ārdēbat. larārium erat. Recentiī hunc locum anteā nōn vīderant.

"apud nōs," inquit, "initium reī gravis nōn est in verbīs sōlīs. sed verba prīma sunt."

ad Recentiōs sē vertit.

"dīcite mihi: cūr vultis Potentēs esse?"

et exspectāvit.

Recentiī tacuērunt. extrā ātrium avēs clāmābant, et per vīllam aliquis lentē ambulābat, et in mūrō lūx parva ārdēbat. sed in ātriō nūlla vōx erat.

 perge ad proximum mūnus.