Episode 10.2: Salvius
Recentiī fābulam nōn iterum dīxērunt. eam relīquērunt, et vērum dīxērunt: nōn tōtum vērum, sed vērum.
Salvius audīvit et nihil dīxit.
deinde chartam in mēnsā posuit. nōn celeriter eam posuit, nec sine cūrā: eam posuit sīcut dominus. manum super eam nōn tenuit. hoc necesse nōn erat. omnēs vidēbant: charta nunc eius erat.
deinde Recentiōs spectāvit, et diū tacuit.
"rīdiculī estis," inquit tandem.
nōn errābat.
tum per cubiculum ambulāre coepit, ab ūnō mūrō ad alterum. nōn īrātus ambulābat. cōgitābat; et dum cōgitat, nēmō in cubiculō sē movēre audēbat.
"multī ad mē veniunt," inquit, "et omnēs aliquid volunt. multī timent, et propter timōrem falsa dīcunt. vōs saltem nōn timētis." paulum tacuit. "hoc rārius est quam verba bona."
deinde: "quid estis? nōndum sciō. sed ante trēs diēs vōs nōn cognōveram, et tālēs hospitēs numquam exspectāveram."
et dum haec dīcit, Recentiōs spectābat, et oculōs nōn āvertēbat.
"Salvia." ad eam sē nōn vertit; oculī eius in Recentiīs manēbant. "in hōc cubiculō esse nōn dēbēs. hoc scīs. posteā dē hāc rē loquēmur."
deinde: "abī."
Salvia patrem spectāvit, quī eam nōn spectābat.
itaque Salvia ad līmen nōn exspectāvit. dum praeter mēnsam it, manum aperuit, et volūmen cecidit, in alia volūmina quae prope iānuam iacēbant. hoc paene in oculīs patris fēcit.
Horātius erat.
Recentiī sē vix movēre poterant.
sed Salvius ad volūmen nōn spectāvit. Recentiōs spectābat. quid in vultibus eōrum quaerēbat? nēmō sciēbat.
Salvia in līmine paulum stetit, et oculōs ad Recentiōs mīsit. deinde exiit.
et illud ūnum verbum in cubiculō manēbat: posteā.
Salvius chartam sūmpsit.
"venīte," inquit. "hīc nōn loquēmur. hoc cubiculum parvum est, et ego in parvīs locīs nōn cōgitō."
perge.
→ Next