Recentiī in fābulā mānsērunt, et ad fīnem mānsērunt. respondērunt, et iterum respondērunt, et fābula nōn cecidit.

Salvius audīvit et nihil dīxit.

deinde chartam in mēnsā posuit. nōn celeriter eam posuit, nec sine cūrā: eam posuit sīcut dominus. manum super eam nōn tenuit. hoc necesse nōn erat. omnēs vidēbant: charta nunc eius erat.

deinde Recentiōs spectāvit, et diū tacuit.

"rīdiculī estis," inquit tandem.

nōn errābat.

tum per cubiculum ambulāre coepit, ab ūnō mūrō ad alterum. nōn īrātus ambulābat. cōgitābat; et dum cōgitat, nēmō in cubiculō sē movēre audēbat.

"multī ad mē veniunt," inquit, "et omnēs aliquid volunt. multī male dīcunt. vōs saltem falsa bene dīcitis." paulum tacuit. "hoc rārum est."

deinde: "quid estis? nōndum sciō. sed ante trēs diēs vōs nōn cognōveram, et tālēs hospitēs numquam exspectāveram. hoc quoque rārum est."

adhūc paulum rīdēbat, et verba Recentiōrum in animō eius manēbant, et oculī eius iterum ad Recentiōs iērunt.

tum ad fīliam sē vertit, et vōx eius statim alia facta est.

"Salvia. in hōc cubiculō esse nōn dēbēs. hoc scīs. posteā dē hāc rē loquēmur."

deinde: "abī."

Salvia patrem spectāvit. paulum immōta stetit, et oculōs nōn āvertit. deinde ad iānuam iit.

Salvius eam nōn spectābat.

itaque, in līmine, dum pater alia spectat, volūmen ex manū Salviae tacitē cecidit, in alia volūmina quae prope iānuam iacēbant.

Horātius erat.

Salvia oculōs ad Recentiōs mīsit, paulum, nōn plūs. deinde exiit. patrem nōn iterum spectāvit.

Salvius nihil vīdit. ita saltem vidēbātur.

"venīte," inquit Recentiīs. "hīc nōn loquēmur. hoc cubiculum parvum est, et ego in parvīs locīs nōn cōgitō."

chartam sūmpsit, et prīmus exiit.

 perge.