tum vōx per vīllam vēnit.

Salvius erat. redierat, ante tempus. nōn clāmābat; procul erat, fortasse in ātriō, et servīs imperābat. sed in vōce eius nūlla spēs erat: vir erat quī semper mala exspectābat.

Tiberius immōtus stetit. manūs eius circum volūmen dūrae factae sunt.

Salvia sē nōn mōvit. vōcem patris audīvit, et nihil in vultū eius mūtātum est. Recentiōs spectāvit, deinde volūmina in mēnsā.

"nōn est tempus," inquit. "legite."

Tiberius eam spectāvit, et in oculīs eius erat aliquid novum, quasi hominem novum vidēbat.

vōx Salviī nōn iterum vēnit. sed iam omnēs sciēbant: in hāc vīllā tempus nōn erat rēs eōrum.

 perge.