Brūtus haec verba audīvit, et nōn statim respondit. fortasse ipse quoque hoc crēdēbat. "Tarquinius Prīscus erat vir bonus," inquit lentē. "Servius Tullius erat vir bonus." tum manū mōnstrāvit: domum, portās, turbam, sanguinem in togīs. "sed nunc hīc stāmus."

Collātīnus lēniter respondit: "bonī virī pereunt, Brūte; lēgēs manent."

Brūtus dubius erat. hanc sententiam paene accēpit, sed eadem eum terrēbat. tacuit. in oculīs eius erat timor parvus, sīcut umbra. "fortasse," inquit tandem. "sed sī cīvitās sōlum virīs bonīs crēdit, et virī bonī pereunt, quid tum manet?"

huic quaestiōnī nōn respondit. sed Recentiī vīdērunt: in hāc rē pūblicā novā erat vitium, et Brūtus id ipse vīdit.

 perge.