Brūtus audīvit, et diū tacuit, et cōgitāvit. deinde caput inclīnāvit. "ita," inquit.

ad Collātīnum sē vertit. "duo cōnsulēs. ūnus annus. nēmō plūs habēbit quam alter; nēmō sōlus reget. melius est imperium duōbus datum quam ūnī."

pūgiōnem semel tetigit. tum: "et lapis nūllīus erit. sī nūllīus est, omnium est. lapis cīvitātī erit, nōn rēgī, nōn cōnsulī, nōn ūllī hominī."

Brūtus nōn rīsit, sed certus erat. nunc utramque rem statuit: et cīvitātem et lapidem.

 perge.