tum accidit id quod accidere dēbuit. Lūcrētia periit. Recentiī hoc mūtāre nōn poterant; ita Rōmānī hanc fābulam semper nārrābant.

Brūtus pūgiōnem cēpit et sustulit. iam nōn erat homo stultus; omnēs id vidēbant. alius homo erat.

deinde omnēs ad portās urbis iērunt, et Recentiī cum eīs. ibi turba ingēns convēnit. Brūtus pūgiōnem ostendit et magnā vōce clāmāvit: "SĒ NECĀVIT!"

Collātīnus vix loquī poterat. "uxor mea," inquit, "quam amō... quam amāvī..."

tum vir in turbā clāmāvit: "Tarquiniōs necāte!" et tōta turba clāmōrem sustulit: "NE-CĀ-TE! NE-CĀ-TE!" Brūtus iterum clāmāvit, et omnēs audīvērunt: "nūllus rēx Rōmam reget!"

in turbā Octāviāna et Bellātor sē invēnērunt, et alter alterī dīxit ea quae ipse vīdit.

tum aliquid vīdērunt. prope eōs, in umbrā, fēmina stābat: Lūcrētia. sed nōn iam trīstis erat, nōn iam tranquilla. oculī eius ārdēbant. marītum et Brūtum spectābat, et oculōs nōn āvertēbat. rīsit; sed rīsus dūrus et īrātus erat. Recentiī eam vīdērunt, et timuērunt.

 perge.