Bellātor ad tablīnī iānuam tacitē accessit. aliquid facere volēbat, sed servus erat, et tacēre dēbēbat. itaque spectāvit, et audīvit.

intus quattuor virī erant. ūnus, quī prope mēnsam sedēbat et vix loquī poterat, erat Collātīnus, marītus Lūcrētiae. alter erat Lūcrētius, pater eius. duo aliī stābant: Brūtus et Valerius.

dolor in tablīnō gravis erat. Collātīnus caput in manibus tenēbat. sed Bellātor aliquid aliud quoque sēnsit: hī virī nōn sōlum trīstēs erant. erant virī quī diū sub rēgibus vīxerant, et quī rēgēs nōn amābant. nunc, etiam in dolōre, aliud in animīs habēbant.

Brūtus nōn multa dīcēbat. sed Bellātor eum spectāvit, et hoc vīdit: oculī Brūtī omnia vidēbant. vir tacēbat, sed nōn quia stultus erat. tacēbat, et cōgitābat, et exspectābat.

 perge.