Bellātor iam nōn exspectābat. chartam relīquit et ad iānuam iit; Octāviāna, quamquam nōlēbat, post eum iit. Tiberius ad iānuam mānsit et servābat; Recentiī in tablīnum tacitē iērunt.

tablīnum gravis locus erat. ibi erant multī librī et multae chartae; omnia virum dīvitem et superbum ostendēbant. Salvius enim sē magnum putābat, et tablīnum hoc clāmābat.

sed iam sērius erat. corda Recentiōrum celeriter pulsābant, et gradūs in viā nunc saepius audiēbant: servī ambulābant, vōcēs veniēbant et abībant. cum gradūs audiēbant, timēbant: fortasse Salvius redit. nōndum vēnit; sed tempus, quod anteā breve erat, nunc brevissimum erat.

duae rēs oculōs statim tenuērunt. in ūnā parte iacēbat volūmen vetus et frāctum, cum signō ad ūnum locum positō: hoc erat volūmen quod quaerēbant. in alterā parte erant epistulae multae, simul positae et signīs clausae: litterae hominis quī multōs amīcōs et multa negōtia habet.

tempus ūnī reī vix satis erat. cētera in chartā Tiberiī numquam lēgērunt; hoc erat pretium.

 quid Recentiī faciunt?