in cubiculō Tiberius chartam ē saccō sūmpsit, et in mēnsā aperuit. manūs eius vix quiētae erant, tanta erat laetitia.

"spectāte!" inquit. in chartā erat lītus, et mare, et flūmen magnum quod ad mare fluēbat. longē ā marī, prope flūmen, stābant trēs fōrmae mīrae: quasi montēs erant, sed montēs nōn erant. circum eās erant signa et litterae, aliae Graecae, aliae Latīnae. aliae viam mōnstrābant; aliae mīrābiliōrēs erant, et Recentiī eās nōn intellegēbant.

tum Tiberius ūnum locum tetigit. "haec verba dē Odyssēā sunt," inquit, "dē librō quārtō decimō. Homērus ea scrīpsit."

subitō tacuit, et oculī eius lātī factī sunt. "meminī!" inquit. "Salvius idem volūmen habet. id in tablīnō eius vīdī."

sed Salvius mox redīre poterat, et tablīnum cubiculum eius erat. tempus breve erat: ūnam rem bene facere poterant, nōn duās.

Octāviāna cauta erat. "haec charta hīc est, et nūllum perīculum," inquit. "eam legāmus; fortasse satis est."

sed Bellātor aliud volēbat. "Salvius plūs scit quam haec charta," inquit. "volūmen eius nōbīs plūra dīcet. ego id quaerere volō."

 quid Recentiī faciunt?