subitō aliquis iānuam pulsāvit. Septimus statim tacuit, et vultus eius mūtātus est. "cēlāte vōs!" inquit vōce parvā. "venīte post mē, et tacēte." Recentiī post Septimum cucurrērunt, et sē cēlāvērunt.

iterum aliquis pulsāvit. tum vōx vēnit per iānuam: vōx iuvenis, quam Recentiī statim cognōvērunt. Septimus prīmum nōn crēdidit; deinde subitō rīsit, et timor ex vultū eius abiit. "exīte!" inquit. "nōlīte timēre. amīcus est."

Septimus iānuam aperuit. in līmine stābat iuvenis: paulō maior quam anteā, et longum iter fēcerat, sed īdem erat. Tiberius erat.

"salvēte!" clāmāvit Tiberius, et Recentiōs laetus salūtāvit. "vōs vīvitis! diū vōs nōn vīdī, et saepe dē vōbīs cōgitāvī. nōn spērābam vōs iterum vidēre!"

deinde celerius locūtus est. "audīte. ego prīmus ad vīllam Salviī vēnī. ibi omnēs clāmābant dē servīs quī fūgērunt. ego fōrmam vestram audīvī, et statim intellēxī. itaque Salviō dīxī: 'hī nōn sunt servī. sunt amīcī meī nōbilēs, quī viam āmīsērunt.' et Salvius, quamquam nōn laetus, mihi crēdidit."

sed Bellātor nōn laetus erat. "Salvius inimīcus noster est," inquit. "in domō inimīcī nōn sumus tūtī."

Septimus ad eum sē vertit. "audī mē," inquit graviter. "Tiberius prō vōbīs locūtus est; ergō hospitēs estis. et hospitium rēs sacra est. dum hospitēs estis, etiam inimīcus vōs capere nōn audet; nam Rōmānī eum quī hospitem laedit nōn ferunt. Salvius hoc bene scit."

Tiberius iam tacēre nōn poterat. oculī eius ārdēbant. "et aliud habeō," inquit. "in Aegyptō chartam invēnī, dum lībertum patris meī quaerō, Euphorbum coquum. longum iter fēcī, ab Ītaliā ad Alexandrīam. et hoc crēdō: haec charta ad lapidem pertinet. venīte, et vidēbitis."

Vīlla Salviī, Britannia, 834 AUC (81 CE)

itaque Recentiī cum Tiberiō ad vīllam Salviī iērunt. ātrium magnum erat et pulchrum, in quō imāginēs māiōrum stābant; omnia dīvitiās ostendēbant. Salvius enim sē magnum virum putābat, et hoc omnibus mōnstrāre volēbat.

in mediō ātriō Salvius stābat. brācchia ante pectus tenēbat, et vultus eius dūrus erat. Recentiōs lentē spectāvit, ā capite ad pedēs.

deinde locūtus est, lentē, sine grātiā: "bene. estis in vīllā meā. hospitēs estis." amīcus vidērī volēbat, sed id eī difficile erat.

signa in brācchiīs Recentiōrum erant, clāra et nova. sed Salvius ea nōn spectāvit. magnā cūrā nōn spectāvit; oculōs āvertit, quasi nihil ibi erat. hoc Recentiōs plūs terruit quam ūllum verbum.

Tiberius celeriter Recentiōs ad cubiculum dūxit. Salvius eōs spectāvit dum discēdunt, sed nihil dīxit.

nunc Recentiī in cubiculō erant, sōlī, et nēmō iānuam servābat. sed tempus breve erat: mox aliquis venīre poterat.

 perge.