Recentiī Septimō omnia dīcere temptāvērunt. Octāviāna ōrdine locūta est: dē cavō obscūrō ubi prīmum erant, dē exāmine, dē rēbus mīrīs quās vīdērunt. Bellātor verba subitō addēbat, nōn semper eōdem ōrdine. "et vōcēs erant!" inquit. "et iānua quae nōn erat iānua!"

Septimus tacēbat et audiēbat. vultus eius gravis erat, oculī intentī. nōn rīsit, nōn dubitāvit; tantum audīvit.

deinde, post breve silentium, locūtus est. "crēdō vōbīs," inquit. "nōn estis īnsānī. ego quoque, multōs annōs, rēs mīrās vīdī, quās aliī vidēre nōn possunt. haec māchina saepe rēs ostendit quae fierī nōn dēbent. multa in hāc terrā sunt quae hominēs nōn intellegunt."

tum Recentiī dē virō dīcere coepērunt. dum dīcunt, Septimus propius accessit: melius audīre volēbat.

"erat ibi vir," inquit Octāviāna, "vir quī omnia regēbat. semper subrīdēbat, sed oculī eius mortuī erant, et vultus frīgidus. nōmen eius est Sinistrus."

 perge.