Octāviāna servum spectāvit. "fābulam Vergilius scrīpsit," inquit. "Augustus eam voluit. Rōmānī eam fēcērunt. fābula facta est, nōn nāta."

servus Octāviānam spectāvit. "ergō nihil vērum est?"

"nōn ita," inquit Octāviāna. "Rōma vēra est. urbs quam posterī Aenēae condent vēra erit. id quod hominēs faciunt et crēdunt vērum fit."

servus Lapidem spectāvit; lūx in oculīs eius lūcēbat.

"et hic Lapis?" rogāvit. "hunc quoque hominēs fēcērunt?"

Octāviāna Lapidem spectāvit. nōn respondit.

Sextus quiētē dīxit: "bene. fābula facta est; hoc intellegō. sed audī."

Sextus Lapidem digitō ostendit.

"Vergilius fābulam fēcit, sed Vergilius periit. fābula adhūc vīvit. cūr? quia aliquis eam cūrat, eam legit, eam ad posterōs portat."

Sextus manūs aperuit.

"fābula facta est; concēdō. sed factum quoque portārī dēbet. sī nēmō fābulam portat, fābula perit, et tum Lapis est saxum in trahā, et servī saxum trahunt et nēmō scit cūr."

Sextus servum spectāvit quī trahēbat. servus nōn audiēbat; labōrābat.

"aliquis scīre dēbet cūr. aliquis portāre dēbet."

Sextus ambulāvit. tacēbat.

 perge.