"Vergilium!" dīxit Octāviāna. "Vergilius Aenēidem scrīpsit. Aenēās ē Trōiā fūgit et ad Ītaliam nāvigāvit. deōs Penātēs sēcum portāvit. novam patriam condidit. Rōma ex Trōiā nāta est!"

Caecilius oculōs magnōs fēcit. tum rīsit; tum mēnsam pulsāvit.

"ita vērō! ita vērō!" clāmāvit. "Vergilius optimus scrīptor est, optimus omnium!"

Caecilius surrēxit. nunc excitātus erat.

"ego Aenēidem omnī annō legō. omnī annō! Aenēās vir pius erat: patriam amāvit, deōs honōrāvit, patrem suum ex igne portāvit. haec est virtūs Rōmāna!"

Caecilius vīnum bibit et perrēxit:

"Vergilius nōbīs ostendit: Rōma nōn cāsū nāta est. fātum Rōmam condidit. Trōia cecidit, sed ex Trōiā Rōma surrēxit. hoc est maximum carmen omnium temporum."

Octāviāna laeta erat; bene respondērat. etiam Bellātor adnuit, quamquam dē Aenēā nihil sciēbat. Tiberius ad Recentiōs susurrāvit: "pater Vergilium valdē amat."

 perge.