Odysseus dubitāvit, sed tubam Bellātōrī dedit. Bellātor tubam īnflāvit. sonus bellī per aulam sonābat, magnus et terribilis.

sed nōn ūnus modo surrēxit. prīma puella clāmāvit et sub mēnsam fūgit; secunda lacrimāvit; tertia hastam dē mūrō rapuit; quārta quoque arma cēpit; quīnta patrem suum vocāvit.

rēx Lycomēdēs ē sellā surrēxit. vultus eius ruber erat. ad Recentiōs ambulāvit; magnus vir erat.

"quid facitis?" clāmāvit. "in domum meam venistis! hospitēs meī estis! et fīliās meās terrētis?"

Lycomēdēs custōdēs vocāvit: "hōs hospitēs ē rēgiā dūcite!"

Odysseus celeriter inter Recentiōs et rēgem stetit.

"rēx Lycomēdēs, ignōsce. hī iuvenēs stultī sunt. ego eōs pūniam. dā nōbīs ūnam hōram."

Lycomēdēs Odysseum diū spectāvit; tum dīxit: "ūnam hōram. nōn plūs."

trēs puellae arma rapuerant. quae erat Achillēs? nōn clārum erat. Odysseus caput in manūs posuit.

 perge.