Recentiī oculōs aperuērunt. iterum in vīllā Sextī erant. sed aliquid mūtātum erat. āēr ipse graviōr erat, et odor novus per fenestram veniēbat: odor ācer, sīcut ova putrida.

Sextus iam stābat. nōn rīdēbat. nōn librum tenēbat. vultus eius gravis erat.

"surgite," Sextus dīxit. "nunc. statim."

Recentiī per fenestram spectāvērunt. et vīdērunt.

Vesūvius, mōns quī semper quiētus suprā Pompeiōs steterat, plēnus arborum et vīneārum, nunc nōn quiētus erat. columna fūmī ē summō monte surgēbat, ingēns et nigra, in caelum sē extendens sīcut arbor immēnsa. ad summum columna sē pandēbat et sōlem obscūrābat.

"dum vōs in Carthāgine erātis," Sextus rapidē dīxit, "ego legēbam. nōtam invēnī, ā praedecessōre meō scrīptam. Gāius Cilnius Maecēnās, ante bellum Actiacum, hominēs Potentium ad Stabiās mīsit. inscrīptiōnēs ibi esse dēbent. dēbēmus eās invenīre."

terra tremuit. vīnum in mēnsā sē mōvit.

"sed prīmum," Sextus addidit, oculōs ad Vesūvium vertēns, "dēbēmus Pompeiīs excēdere. nunc."

in viīs Pompeiōrum, omnia mūtāta erant. cīvēs fugiēbant: ad portum, ad viās, ad campōs. mulierēs līberōs portābant. mercātōrēs tabernās claudēbant. aliī stābant et Vesūvium spectābant, immōtī, oculīs plēnīs terrōris. pumicēs parvī iam dē caelō cadēbant, albī et levēs, sīcut nix ignea.

Recentiī cum Sextō per viās cucurrērunt. Sextus viam ad Stabiās cognōscēbat. post eōs, columna fūmī crēscēbat.

 perge.