Caecilius, vultū frīgidō, breviter respondēbat. sīcut prōmīserat: breviter.

"Sinistrus vēnit. aliquot diēs Pompeiīs mānsit. ad vīllam meam saepe vēnit. ad aliās vīllās quoque ivit — ego eum ad amīcōs meōs dūxī."

silentium.

"quid rogāvit?" Tiberius quaesīvit, vōce quiētā.

"multa rogāvit. dē rēbus pūblicīs, dē hominibus, dē viīs mercātōriīs." Caecilius umerōs sustūlit. "rēs quae agentem imperātōris interesse dēbent. nihil mīrum."

Caecilius plūra dīcere nōlēbat. dē lapidibus antīquīs — dē verbīs mīrīs quae Sinistrus dīxerat — nihil nārrāvit. nōn quia oblītus erat, sed quia Recentiī honōrem eius laeserant, et vir laesus sēcrēta sua nōn aperit.

Tiberius Recentiōs respexit. in oculīs eius erat rēs quae paene numquam ibi erat: dēceptiō. minus sciēbant quam scīre dēbēbant. et hoc erat culpa eōrum.

 perge.