Recentiī et Sextus ante tabellam stābant. suprā eōs, porta saxea. sub portā, litterae in marmore sculptae. inscrīptiō est textus in saxō aut marmore scrīptus.

Sextus, digitō litterās sequēns, lentē lēgit:

"ego iānua sum. ego hominibus dō viās ad lapidem. videō locum, et in locō est lapis. videō et tabellās. tabellae habent litterās. litterae dīcunt viās, et viae dūcunt scrīptōrēs ad lapidem. nōs servī sumus. nōs Rōmam servāmus, et Rōmae servīmus. nōs hominibus damus litterās, et litterae habent viam ad potentiam."

silentium longum.

Sextus iterum inscrīptiōnem lēgit. vōce parvā, sīcut homō quī sibi ipsī loquitur. vultus eius mūtābātur dum legēbat. prīmum confūsiō. tum agnitiō. tum cūra.

"haec verba..." inquit Sextus. manū frontem tetigit. "iānua... viās ad lapidem... servī quī Rōmam servant..." sē ad Recentiōs vertit. oculī eius gravēs erant.

"nōn intellegō omnia," inquit, vōce parvā. "sed sciō haec verba nōn esse simplicia."

inscrīptiōnem iterum spectāvit. "quis hoc scrīpsit? et cūr hīc, in Herculāneō?"

nēmō respondit. inscrīptiō eōs spectābat, sīcut porta quae sē aperīre nōlēbat.

 perge.