Octaviāna servum spectat. "fābula vēra est," dīcit. "Aenēās novam urbem condet. posterī eius Rōmam condent. urbs māxima omnium urbium. tū partem huius reī es. labor tuus rēfert."

servus Octaviānam spectat. diū tacet. tum dīcit:

"et nōmen meum? eritne nōmen meum in fābulā?"

silentium. Octaviāna nōn respondet. nōn potest.

servus adnuit. lentē. nōn īrātē. sīcut vir quī responsum iam sciēbat.

"intellegō," dīcit. traham iterum trahit.

Sextus diū tacet. tum Octaviānam spectat.

"bene dīxistī. sed audī. fābula vēra est, dīcis. sed fābula per sē nōn vīvit. fābula in tabulīs iacet. in librīs. in cērā. sī nēmō legit, fābula moritur."

Sextus Lapidem spectat. lūcet.

"Vergilius Aenēidem scrīpsit. sed Vergilius mortuus est. Aenēis adhūc vīvit. cūr? quia aliquis eam legit. quia aliquis eam portat. nōn in trahā. in capite. in memoriā."

Sextus servum spectat quī trahit.

"servus Lapidem corpore portat. sed quis fābulam portat? sī nēmō fābulam portat, Lapis est saxum. nihil plūs."

Sextus ambulat. nōn sē vertit.

 perge.