subitō Recentiī et Herculēs ad Troiam vēnērunt. mūrī Troiae māgnī et altī erant. Neptūnus ipse hōs mūrōs aedificāvit.

prope portam, Recentiī equōs pulchrōs vīdērunt. equī erant māgnī et clārī. lūx aurea in equīs erat.

"hī equī nōn sunt equī ordinariī," inquit Octaviāna. "hī sunt equī deōrum!"

Herculēs quoque equōs spectāvit. sed nihil dīxit.

Recentiī et Herculēs ad rēgiam Lāomedontis iērunt. Lāomedōn in sellā rēgiā sedēbat. rēx trīstis erat.

"quis es?" rogāvit Lāomedōn.

"Herculēs sum," inquit Herculēs. "Iuppiter mē mīsit."

Lāomedōn surgit. "ō Hercule!" inquit. "Troia in māgnō perīculō est. mōnstrum ē marī ad lītus venit. cotīdiē mōnstrum propius venit. Neptūnus īrātus est, quod ego eī nōn satis pecūniae dedī."

Lāomedōn tacuit. deinde dīxit: "Neptūnus sacrificium vult. fīliam meam vult. sī nēmō mōnstrum vincit, fīliam meam mōnstrō dare dēbeō."

Herculēs Lāomedōntem spectāvit. "ego mōnstrum vincere possum," inquit. "sed quid mihi dabis?"

 perge.