Octaviāna paulō post rogat, "Caecilī, audīvimus dē societāte potentium. quīdam dīcunt virōs potentēs in umbrā cōnsilium capere. quid dē hāc rē scīs?"

Caecilius magnā vōce rīdet. "societās potentium? haha! Octaviāna, ego ipse vir potēns sum! aut cum virīs potentibus negōtium faciō. omnēs virī potentēs in urbe Pompēiīs mihi pecūniam dēbent!"

Caecilius adhūc rīdet. "omnis urbs virōs potentēs habet. hoc nōn novum est. hoc nōn mīrum est."

sed Octaviāna vultum Caeciliī spectat. rīdet, sed oculī eius nōn rīdent.

Bellātor ad Octaviānam spectat. Octaviāna ad Bellātōrem spectat. ambō tacent.

Bellātor subitō dīcit, "Caecilī, quid scīs dē Lapide Saeculōrum?"

silentium est. Caecilius nōn rīdet. Octaviāna Bellātōrem spectat. cūr hoc rogāvit?

Caecilius paulum tacet. tum oculōs claudit et aperit. "Lapis Saeculōrum?" inquit. "fābulās antīquās audīvī. senēs hās fābulās nārrant. fortasse vērae sunt. fortasse nōn sunt." Caecilius leviter rīdet, sed vōx eius gravis est.

Tiberius celeriter prōcēdit. cērās tollit et dīcit, "pater, necesse est hās cērās ad tabellārium ferre. ego eās portāre volō."

Caecilius fīlium spectat. "ī, fīlī," inquit. "et dūc hospitēs tēcum."

Tiberius ad Recentiōs sē vertit. "venīte mēcum!"

Tiberius et Recentiī per domum ambulant. Tiberius cērās portat. ubi longē ā tablīnō sunt, Tiberius cōnsistit.

"audīte," inquit Tiberius. vōx eius parva est. "ego quoque dē Lapide Saeculōrum audīvī. rhetor meus dē eō mihi nārrāvit. et pater meus quoque dē Lapide dīxit."

Octaviāna rogat, "quid audīvistī?"

Tiberius caput quassat. "nōn possum plūra dīcere. nōn hīc. sed Sextus multa scit. ite ad Sextum! eum rogāte!"

Tiberius cērās spectat. "mihi necesse est ad tabellārium īre. festīnāte!"

Tiberius per iānuam exit. Octaviāna et Bellātor sē spectant.

 perge ad proximum mūnus.