Episode 2.3: In the House of Marcus Maecenas
“tū,” inquit Octāviāna “es fortis, ō frāter, sed possum tunicam gerere.”
Bellātor est excitātus. “ita vērō! fortassē tū, ut serva, trīclīnium intrāre potes!”
Octāviāna tunicam inornātam gerit.
“nunc eō ad trīclīnium. nēmō mē recognōscit! sum serva! manē hīc. mox reveniō.”
Octāviāna ē cubiculō exit et per peristȳlum ambulat. custōs ad iānuam trīclīniī stat.
“serva! intrā trīclīnium et dā cibum et vīnum dominō!” clāmat custōs.
Octāviāna ad pedēs dēspicit. intrat trīclīnium. in trīclīniō sunt multī hominēs. Marcus in lectō rēclīnat. omnēs hominēs vīnum bibunt et cibum edunt. sunt multae pictūrae in mūrīs circum trīclīnium.
ad pictūrās Octāviāna spectat. in ūnā pictūrā est fēmina pulcherrima. fēmina in conchā rēclīnat. duae nymphae prope fēminam stant.
Octāviāna stupet ob pictūram sed subitō alia serva Octāviānae dīcit, “puella! necesse est tibi portāre cibum! quid errās? Marcus īrātus est!”
Octāviāna trīclīnium circumspectat. sunt glīrēs in fericulō ad dextram. est urna plēna vīnī ad sinistram.
quid Octāviāna agit?
Choice A: Octāviāna ad clientem prope Marcum glīrēs portat.
Choice B: Octāviāna ad Marcum vīnum portat.
Choice C: Octāviāna rēspondet, “necesse est mihi īre ad culīnam!”
