Ātlās terram circumspectat et saxum magnum in terrā videt.

Ātlās capit saxum magnum. ad cȳclōpem iacit. per aurās sonū magnō saxum volat.

cȳclops eōdem tempore fulmen ad Ātlantem iacit. fulmen quoque per aurās sonū magnō volat.

ecce! saxum et fulmen ūnā conveniunt. lūmen ingens lūcet. est sonus maximus fulminis, quasi omnia in ruīnās cadunt.

lūmen fulminis pectus Ātlantis pulsat, et retrōrsum Tītānus movet.

Ātlās exclāmat, "ō Sāturne, quid errās? deī et sociī suī vehementer pugnant. nōs vincere nōn possumus!"

subitō Tītānus ad montem cadit sonū maximō, dum cȳclops tollit manūs victōriā.

Phoēbē genū flectit et Ātlantem adiuvat. Tītānī ad deōs laetōs spectant.

quōmodo Tītānī rēspondent?